Ο Luciano, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά και η απεξάρτηση

Ο Luciano, ένας από τους πιο ταλαντούχος καλλιτέχνες της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής και ιδρυτής του διάσημου label Cadenza, μίλησε ανοικτά για την κατάχρηση ουσιών, την απεξάρτησή του, την πίεση που δέχονται οι DJs και την αυτοκτονία του Avicii. O κατά κόσμον Lucien Nicolet δημοσίευσε ένα μεγάλο κείμενο στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook και έκανε κατάθεση ψυχής.

Luciano_Cadenza_Interview-2017

 

«Σήμερα είμαι ενός έτους… πριν ένα χρόνο πήρα μία μεγάλη απόφαση και άλλαξα την ζωή μου, ξεκίνησα να ζω ειλικρινά με τον εαυτό μου… Ήρθε η ώρα να το μοιραστώ, να μιλήσω για την στιγμή που σταμάτησα να υποφέρω μέσα στη σιωπή και αποφάσισα να ξεκινήσω ένα νέο ταξίδι. Πριν ένα χρόνο μπήκα στο κέντρο απεξάρτησης Dara στην Ταϊλάνδη, το οποίο βρήκα αναζητώντας βοήθεια στο διαδίκτυο. Δεν είχα κανέναν που να μπορούσε να με βοηθήσει, ήμουν μόνος σε αυτό το ταξίδι γιατί είναι μια απόφαση που πρέπει να πάρει το εσωτερικό παιδί. Το κράτησα μυστικό για 22 χρόνια, με πολλή ντροπή και εξακολουθεί να είναι μια πολύ δύσκολη μάχη, αλλά αποφάσισα να μιλήσω για αυτό και να βοηθήσω όσο το δυνατόν περισσότερο…. Θέλω να μοιραστώ την εμπειρία μου και να ρίξω φως στους κινδύνους και τις συνέπειες συγκεκριμένων συμπεριφορών… Νιώθω τεράστια θλίψη για τον Avicii γιατί βρέθηκα πολύ κοντά σε αυτό που πέρασε. Η μοναξιά, η απομόνωση και ειδικά το αίσθημα της μη κατανόησης προκαλούν έντονο άγχος, κατάθλιψη και σύγχυση γιατί κανείς δεν μίλησε για την ασθένεια που προκαλούν οι περιοδείες και η πίεση. Η μόνη λύση για να επιβιώσεις αυτό το ακραία απαιτητικό lifestyle είναι η φαρμακευτική αγωγή… και όπως οι περισσότεροι καλλιτέχνες βρήκα θεραπεία σε αυτή την ανεξήγητη ασθένεια μέσα από κάθε είδους ναρκωτικό, φάρμακο και αλκοόλ. Σχεδόν τα τελευταία 20 χρόνια είναι γεμάτα με πολλά ταξίδια, ξενύχτια, ανήσυχους ύπνους, τόνους χαπιών για να ξυπνήσω, τόνους χαπιών για να κοιμηθώ ή να χαλαρώσω, παυσίπονα για εκατομμύρια λόγους, ουσίες για να συνεχίζω και εκατοντάδες λίτρα αλκοόλ. Θεωρώ πως είμαι τυχερός και ευλογημένος. Το ότι επιβίωσα είναι σχεδόν ένα θαύμα. Στις 4 Μαΐου, συμπλήρωσα ένα έτος από τότε που ολοκλήρωσα την απεξάρτησή μου από τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και τις ουσίες. Η ζωή μου συνεχίζει να είναι γεμάτη από υπερβολικό άγχος και ανήσυχους ύπνους, ατελείωτα χιλιόμετρα και αεροπλάνα, αναρίθμητες χώρες και δωμάτια ξενοδοχείων, όμως πλέον φροντίζω το σώμα και την ψυχή μου με επίγνωση και υπομονή… η ζωή μου άλλαξε τελείως από τότε, σταμάτησα να λέω ψέματα στον εαυτό μου και ξεκίνησα να αγαπώ το υπέροχο δώρο της ζωής… Θέλω να ζήσω για πάντα και για να το επιτύχω χρειάζομαι έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Δίνω μια σκληρή μάχη καθημερινά, ειδικά στο εργασιακό μου περιβάλλον. Με σχεδόν 130 gigs το χρόνο, ευχαριστώ τον Θεό για την οικογένειά που έχω, την ομάδα μου και τους φίλους που με βοηθούν σε αυτή την σημαντική αλλαγή και που φροντίζουν να μην με σπρώξει κανείς ξανά στον γκρεμό. Έδωσα μια μάχη ενάντια στα ναρκωτικά και το έντονο άγχος για να καταφέρω να αντεπεξέλθω σε αυτή την βιομηχανία που σε σπρώχνει συνέχεια ψηλά…. Δεν κατηγορώ την βιομηχανία για πράγματα που αποφάσισα να κάνω, κατά κάποιο τρόπο ήξερα πως αυτός ο δρόμος είναι για τους σκληρότερους και πως πρέπει να χτίσω έναν τοίχο γύρω μου για να επιβιώσω, όμως δεν ήξερα ότι θα είναι τόσο δύσκολα. Πάντα παίρνω την ευθύνη των πράξεων μου, αλλά υπάρχει έλλειψη πληροφοριών και επίγνωσης…. Οι καλλιτέχνες έχουν την επιθυμία να μοιραστούν, να δώσουν ζωή και ψυχαγωγία στους ανθρώπους, όμως ο συνδυασμός των ακραίων απαιτήσεων, η μοναξιά στα δωμάτια ξενοδοχείων, ο χρόνος μακριά από την οικογένεια, από ανθρώπους που αγαπάς, η έλλειψη ύπνου, η αλλαγή κλίματος, το jet lag, το άγχος, το φαγητό και η υπερδραστηριότητα οδηγούν σε ψυχολογική κατάρρευση. Πριν ένα χρόνο, με βγάλανε από ένα αεροπλάνο γιατί είχα πρόβλημα με την καρδιά μου και οι γιατροί μου είπαν πως αν δεν σταματούσα αμέσως θα πέθαινα. Ντράπηκα που κατέστρεψα την υπέροχη ζωή που κυνηγούσα για χρόνια. Δεν μπορούσα να μιλήσω σε κανέναν γιατί όλοι μου λέγανε πόσο τυχερός είμαι. Όταν μου συνέβη το περιστατικό δεν ήξερα σε ποιον να τηλεφωνήσω και τι να πω, δεν μπορούσα να καλέσω ούτε την σύζυγο μου γιατί είσαι μόνος στην πτώση. Νόμιζα για πολύ καιρό πως αυτός είναι ο προορισμός μου, να πεθάνω ή να υποφέρω μόνος. Πολλές φορές στα δωμάτια ξενοδοχείων αναζητούσα απεγνωσμένα βοήθεια καλώντας σε κέντρα απεξάρτησης… αυτή η αίσθηση της μοναξιάς είναι ο χειρότερος εφιάλτης που έχω βιώσει. Μου δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία για να ζήσω διαφορετικά και θέλω να μιλήσω για αυτή την ασθένεια που δεν μπορούσα να αναγνωρίσω γιατί μερικές φορές είναι ένα ταμπού. Η ζωή μου μοιάζει ονειρεμένη και υποτίθεται πως δεν πρέπει να παραπονιέμαι, γι’αυτό μου είναι πολύ δύσκολο να μιλήσω, τώρα όμως αντιμετωπίζω με μεγαλύτερη συνειδητότητα τις περιοδείες και τα προβλήματα που δημιουργούν. Αποφάσισα να γράψω και να μιλήσω δυνατά και περήφανα για ότι μου συνέβη με σκοπό να βοηθήσω. Θυμηθείτε ότι η μουσική είναι μαγεία, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο πέρα από καρδιά και φαντασία για να αισθανθείς την γλώσσα που συνδέει τους ανθρώπους και δημιουργεί μια μοναδική αίσθηση κοινότητας που σε ταξιδεύει εσωτερικά με συναισθήματα. Μου πήρε 6 μήνες για να θυμηθώ το λόγο που βγαίνω έξω, τον λόγο που βγαίνουμε όλοι έξω, να γελάσουμε και να μοιραστούμε…. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία από το να είσαι ο εαυτός σου. Δώσε στον εαυτό σου αυτό το δώρο και επέλεξε να έχεις γύρω σου ανθρώπους που εκτιμούν αυτό που πραγματικά είσαι.»

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s